عضویت در خبرنامه
نظرتون راجب محتوای سایت چیست؟
مشاهده نتایج ثبت نظر
سوال از کارشناسان Visa4edu

ملاقات والدین در کتابخانه هم مرز با کانادا

ملاقات والدین در کتابخانه هم مرز با کانادا

ملاقات دانشجویان ایرانی دانشگاه های آمریکا با خانواده های خود در مرز آمریکا و کانادا(شرق)

 

- تجربه یک زوج دارای ویزای  دانشجوییF1&F2{سینگل- یک بار ورود به امریکا} در مراجعه به کتابخانه Haskell_Free_Library در نقطه صفر مرزی بین آمریکا و کانادا به مجموعه ویزا برای تحصیل ارسال شده و در ادامه متن آورده شده است. لازم به ذکر است تجربه ملاقات والدین و دانشجویان ایرانی ساکن آمریکا ، اشاره شده در این متن مربوط به ماه سپتامبر سال ۲۰۱۹ می باشد.

- چنانچه تجربه ای از ملاقات والدین در پارک مرزی واقع در ایالت واشنگتن {غرب کشور آمریکا} دارید لطفاً از طریق ایمیل سایت به آدرس زیر با ما به اشتراک گذاشته تا راهنمایی بسیار ارزشمند برای دانشجویان ایرانی داخل آمریکا در جهت دیدار خانواده خود باشد.

ایمیل مجموعه ویزا برای تحصیل: visaforeducation@gmail.com

 

#Haskell_Free_Library 
#کتابخانه #مرز #کانادا #ملاقات

من همیشه یه چیزهایی راجع به کتابخونه ای که روی مرز ورمانت و کبک هست و میشه کسایی که کانادا باشن یا بیان کانادا رو اونجا دید، بدون اینکه لازم باشه ما از آمریکا خارج بشیم، یا اونها وارد آمریکا بشن شنیده و خونده بودم، تا اینکه قرار گذاشتیم با 2 تا از دوستان قدیمی اونجا همو ببینیم.
سعی کردیم یکم اطلاعات بگیریم که چطوریه و چی به چیه، ولی اطلاعاتی که هست روی اینترنت خیلی پراکنده و بعضن متناقضه. مال زمان های مختلفه، میزان سختگیریها تغییر کرده و نهایتن نتونستیم مطمئن بشیم چی به چیه، تصمیم گرفتیم بریم و امتحان کنیم، و البته خودمون رو هم آماده کرده بودیم که ممکنه اصلن نشه همو ببینیم. مشکلی که هست، مخصوصن از طرف آمریکا، این که کتابخونه تو یه روستای کوچیک، وسط ناکجا آباده، هم اونجا رفتن آسون نیست، و هم امکانات اقامت و موندن چندانی فراهم نیست. نه اینکه نباشه اصلن، همه چی هست، ولی در حد یه روستای کوچیک. خلاصه که ما قرار گذاشتیم برای آخرین آخر هفته آگوست 2019 همو ببینیم اونجا. 
کتابخونه تو یه روستای کوچیک مرزیه که سمت آمریکاش اسمش Derby Line ه تو ایالت ورمانت و سمت کانادا Rock Island تو کبک. از سمت کانادا به مونترال نسبتن نزدیکه و برای کسایی که از کانادا میان، مسیر راحت تریه، ما برای رفتن از سمت آمریکا مسیرهای مختلف رو چک کردیم و البته یکم هم بستگی به زمان و مبدایی که ازش راه میفتین داره، ولی فرودگاه های نزدیک اونجا مثل برلینگتون و .. چون فرودگاه های کوچیکی هستن، خیلی گرون بودن و نهایتن برای ما بهترین شرایط جوری بود که با هواپیما بریم بوستون، و از اونجا 3 ساعت رانندگی کنیم تا کتابخونه. اینطور که ما دیدیم، جز رانندگی کردن تا اونجا، راه سرراست و خوبی برای رسیدن به اونجا وجود نداره و اتوبوس و قطار و .. گزینه های شدنی نبودن، یا ما نتونستیم پیدا کنیم. ساعت کاری کتابخونه هم رو هم چک کنید، یکشنبه و دوشنبه کلن تعطیله و شنبه هم نصفه و نیمه بازه.
برای جا هم یه سری متل و inn اون اطراف هست، نزدیک کتابخونه، ولی ما با توجه به اینکه احتمال میدادیم کلن برنامه امکانپذیر نشه و همو نتونیم ببینیم، سعی کردیم برنامه مسافرت رو جوری بریزیم که علاوه بر دیدن دوستامون، خود سفر هم جذاب باشه که اگه نشد همو ببینیم، باز یه سفر رفته باشیم، از ایربی اندبی یه کلبه گرفتیم وسط جنگل و وسط مسیر بوستون به دربی لاین، تو White mountain national forest که چندان گرونتر هم در نمیومد، طبیعت فوق العاده ای داره اون منطقه و واقعن دیدنی بود  ولی چون هتل نزدیک نگرفتیم، خیلی اطلاعت خاصی از محل های اقامت ندارم، ولی در حد همون سرچ های اولیه، گزینه های کافی هست همون اطراف کتابخونه هم.

خلاصه ما صبح قرار رفتیم تو پارکینگ پشت کتابخونه پارک کردیم و کلن روستا اینطوره که مرز از وسطش میگذره و خط مرز حفاظ مشخصی نداره تو بیشتر قسمت ها، خونه های اونطرف خیابون کانادا حساب میشن، و حتی پارکینگی که ما توش وایساده بودیم، یه گوشه ش جز کانادا بود. کتابخونه درست روی مرزه و نصفش اینوره و نصفش اونور، ولی فقط یک در سمت آمریکا داره، کسایی هم که از کانادا میان، باید بیان از در آمریکا وارد بشن، ولی خب عملن فقط چند قدم وارد خاک آمریکا میشن و ماموری جز یه نفر که با ماشین روبروی کتابخونه وایساده اونجا نیست. خلاصه ما پیاده شدیم و رفتیم سمت کتابخونه. نزدیک در که شدیم، مامور از ماشین پیاده شده و اومد سمتمون و مستقیم پرسید که آیا اومدین اینجا که کسی رو ببینین، و ما هم دروغ نگفتیم و گفتیم که آره، اومدیم دوستامون رو ببینیم، گفت این کار قانونی نیست و نمیتونین توی کتابخونه همو ببینین و همین الان 2 نفر که رفتن تو، فکر کنم به من دروغ گفتن و رفتن تو و میتونم وقتی میان بیرون بازداشتشون کنم بخاطر دروغ گفتن و .. و خلاصه بهش گفتیم حالا چیکار کنیم که تا اینجا اومدیم، پیشنهاد خودت چیه؟ گفت همین بیرون میتونین کوتاه همو ببیینین، ولی چیزی رد و بدل نکنین و همین ملاقات هم قانونی نیست، ولی من بهتون اجازه میدم. خلاصه ما همونجا لب مرز که چندتا گلدونه و یه ستون سنگی کوچیک که یک طرفش نوشته کانادا و یکطرفش آمریکا در حد نیم ساعت، 40 دقیقه کنار هم نشستیم و حرف زدیم و  همو دیدیم و بعدش هم اومد و گفت دیگه خیلی نشستین، کلن آدم خوش اخلاقی بود و میشد بهش گفتم که یه ربع دیگه هم مثلن بشینیم، ولی ما هم دیگه اصرار نکردیم خیلی. بعدش هم خداحافظی کردیم و اونا برگشتن کانادا و ما هم رفتیم توی کتابخونه رو هم یه نگاه انداختیم و برگشتیم. کتابخونه کوچیکتر از تصور اولیه من بود و کلن 2-3 تا اتاق بیشتر نیست که یه مبل تو یکیه و 2 تا میز تو یکی دیگه که میشه نشست یه مدت اگه وارد کتابخونه بشین هر 2 گروه، ولی کلن خیلی جمع و جوره.
اگه یکم حاضر به ریسک باشیم و از قبل برنامه بریزیم، احتمالن میشه جوری پیش رفت که بشه رفت داخل و اونجا طولانی تر همو دید، ما که داخل کتابخونه بودیم، یه گروه 3-4 نفری بودن که مشخص بود اومدن همو ببینن، ایونت و برنامه های دیگه هم توی کتابخونه هست که شاید بشه از اونها استفاده کرد و به بهونه اونها رفت تو، یا با فاصله رفت تو با گروه بعدی، یا حتی از یه گروه کاور استفاده کرد و بیرون دیدشون و بعد که خیال مامور راحت شد، مثل ما برین داخل کتابخونه و افراد اصلی که میخواین ببینین و طولانی تر اونجا ببینین .. ولی بهرحال اونقدر هم سر راست و بیدردسر نیست و اگه دارین برنامه میریزین برای اینکار به مشکلاتش و احتمالات بدش هم فکر کنین، خیلی بستگی به اون مامور و شرایط و وضعیت داره و در شرایطی ممکنه اصلن امکان همون دیدار کوتاه هم پیش نیاد و نذارن، و البته ممکنه اصلن از ماشینش پیاده نشه و بدون دردسر هم برین تو. خیلی ها که میومدن و رد میشدن از مرز، اصلن از جاش بلند نمیشد، حالا اینکه چقدر به رنگ موهاشون بستگی داشت، یا افراد محلی بودن که میشناختشون و .. رو مطمئن نیستم، ولی موقع ورود از طرف آمریکا به کتابخونه، چون عملن از مرز رد نمیشین، اونقدر سفت و سخت نیست کنترل و ماشین هم درست روبروی در کتابخونه نیست، بلکه روبروی مرزه که چند متری اونطرف تره و ممکنه سرش گرم باشه و اصلن نیاد بپرسه برای چی اومدین. یه پارک هم هست روی مرز نزدیک سیاتل به اسم peace arch park که ما تجربه مستقیمی باهاش نداشتیم، ولی با توجه به اطلاعاتی که روی اینترنت هست، بنظر میاد بهتره برای ملاقات و شرایط بهتر و سختگیری کمتری داره.


 

تجربه یکی از دانشجویان از غرب آمریکا (پارک ملی سیاتل-واشنگتن)

سلام دوستان، تجربه من از پارک peace arch در تابستان ۲۰۱۹ به صورت خلاصه و مفید: اگر دوست دارید قبلش عکس و فیلم توی یوتیوب و سایت پارک هست ببینید. پارک هیچ حفاظ خاصی نداره و ساکنین و توریست ها از دو کشور به  راحتی از صبح تا غروب در کل محوطه پارک که چمن هست و چندین نیمکت و آلاچیق هم داره رفت و آمد می کنند. پارکینگ ماشین سمت آمریکاست و اگر بیشتر از سه روز هستید اشتراک سالیانه بگیرید که  ارزون تر از روزی ده دلار میشه و از سمت کانادا کوچه صفر هست که اگر کسی با وسیله بیاد داخل کوچه ها شاید پارک کنند مطمئن نیستم. هیچ خوراکی فروشی توی پارک نیست و همه یا از قبل غذا میاورند یا وسط روز میروند از مغازه های اطراف پارک در سمت کشور خودشون تهیه می کنند که توی نقشه می تونید ببینید. شهر بلین سمت آمریکا خیلی مدرن نیست و همه چیز نداره  بنابراین ما در بلینگهام مکان گرفتیم ولی بالاخرها با کمی رانندگی به اطراف همه چیز گیر میاد. سمت کانادا امکانات بهتره و از لحاظ اسکان هم خانه های کوچه های مشرف به پارک اخیرا تعداد زیادی airbnb خیلی خوب دارند.

 در نهایت هم استرس نداشته باشید اگر قانون رو رعایت کنید و کسی از مرز رد نشه پلیس اونجا که تمام مدت توی ماشین با دوربین تو پارکینگ نشسته و رفت و آمد ها رو چک می کنه کاری بهتون نداره و حتی سلام هم بهتون نمی کنه. اما اگه مورد مشکوکی ببینن میان سوال میپرسن و مدارک رو میخوان ببینن و حتی شده بپرسن آیا چیزی رد و بدل کردین. اما ما که تو کل اون هفته (همین اگوست) حتی چشم تو چشم هم نشدیم:)

 

برای عضویت در گروه زندگی دانشجویی آمریکا{عضویت برای دانشجویان ساکن در آمریکا، امکان پذیرست} میتوانید در گروه های زیرمجموعه ویزا برای تحصیل عضو شده و درخواست خود را به یکی از ادمین های مجموعه مطرح نمایید.

انتشار مطلب با ذکر منبع( visa4edu.com) بلامانع میباشد.

برو بالا